جمعه , ۲۳ آذر ۱۳۹۷

“اگر بگشایم در باد” ، “رها کردن شهری…” و “تلگراف خانه”

بازدید: 2,759

nahani    ترجمه : مجتبی نهانی

 

 از سه شاعر جریان غریب ترکیه

 

ولی کانیک        اورهان ولی کانیک (۱۹۵۰-۱۹۱۴)

 

 

اگر بگشایم در باد 

 

 

چه خوش است، ای خدای زیبای من، چه خوش

در آبی دریاها سفر کردن!

از ساحلی رخت بر بسته و رفتن

چون فکرها، آواره و سرگردان.

 

اگر بادبانم را در باد بگشایم؛

اگر من هم دریا دریا بگردم

و صبح هنگام، بی کس و تنها

اگر در بندری خودم را بیابم.

 

در بندری، بزرگ و سفید…

بندری در جزیره های مرجانی…

از پس ابرهای سفید

اگر تابستانی با درخشندگی طلایی اش بیاید.

 

اگر رایحه ی مست کننده ی سنجدها

در آنجا درونم را پُر کند.

اگر طعم اندوه را نداند

این جزیره ی دور از همه ی عالم.

 

اگر بر شاخه های پُر شکوفه ی قصرِ انباشته از رویایم

گنجشک ها بنشینند.

اگر شب ها با رنگ ها از هم بپاشند

اگر در باغ های انار روزگار سپری شود.

 

اگر هر روز ببینم

گذر بارج های آهسته را

و هر غروب در افق

چینش منظم جزیره های مرمر را.

 

چه خوش است، ای خدای من، چه خوش

شهرها، دریاچه ها و قاره ها را درنوردیدن

چه خوش است دریا دریا گشتن

چون فکرها، آواره و سرگردان.

 

اگر خودم را به تمامی

وقف کشتی ای بادبانی در دریایی آزاد کنم؛

اگر لحظه ای مثل پرندگان

فریب زیبایی زندگانی ای خانه به دوش را بخورم.

 

 

رفعت          اوکتای ریفات(رفعت) هوروزجو (۱۹۸۸-۱۹۱۴)

 

 

 

رها کردن شهری

 

 

۱

بنفشه هایی را که برایت خریده بودم

میان نوازنده ها پخش کردم

در شب آخر

که برای آخرین بار آغاز روز را خواهم دید

تو رختخوابم را مرتب کن

 

ای پسر کوچک ماهی گیر

تو می توانی از دریا

ماهی های هوسباز و چشم چران را به تور بیندازی

 

ای دختر زیبای فروشنده

می خواستم به تو بگویم

که به دوردست ها رفته ام

 

 

۲

به درخت بگو

سایه اش را برای توشه راهم بیاورد

از پنجره، کوچه و دریا را می خواهم

از تو، چُرِک ها را می خواهم

به شکل ماه

 

 

۳

دست هایت به وداع می رسند

برای چه گریه می کنی؟

 

ملیح           مِلیح جِودت آندای (۲۰۰۲-۱۹۱۵)

 

تلگراف خانه 

 

 

نخواهی خوابید

وضع کشور

تو را با سر و صدا بیدار خواهد کرد

بر جایی نشسته و خواهی نوشت

چون که دیگر از این به بعد خودت نیستی

اکنون تو چون تلگراف خانه ای سوت و کور هستی

بی وقفه پذیرای صداهایی خواهی بود و

صداهایی را نیز پخش خواهی کرد

نخواهی توانست بخوابی

تا زمانی که وضع کشور بهبود یابد

تا زمانی که وضع جهان بهبود یابد

خواب به چشم هایت نمی آید…

نخواهی خوابید

چون ناقوس عرشه ای در درون شب

تا وقتِ روشن شدن روز

با وقار، متین و ساده

خواهی نواخت.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Açsam Rüzgara /  Orhan Veli Kanık

 Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoşMavilerde sefer etmek!Bir sahilden çözülüp gitmekDüşünceler gibi başıboş. Açsam rüzgara yelkenimi;Dolaşsam ben de deniz denizVe bir sabah vakti, kimsesizBir limanda bulsam kendimi. Bir limanda, büyük ve beyaz…Mercan adalarda bir liman..Beyaz bulutların ardındanGelse altın ışıklı bir yaz. Doldursa içimi oradaBaygın kokusu iğdelerin.Bilmese tadını kederinBu her alemden uzak ada. Konsa rüya dolu köşkümünÇiçekli dalına serçeler.Renklerle çözülse geceler,Nar bahçelerinde geçse gün. Her gün aheste mavnalarınGörsem açıktan geçişiniVe her akşam dizilişiniUfukta mermer adaların. Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş,İller, göller, kıtalar aşmak.Ne hoş deniz deniz dolaşmakDüşünceler gibi başıboş. Versem kendimi bütün bütünBir yelkenli olup engine;Kansam bir an güzelliğineKuşlar gibi serseri ömrün

***

Bir Şehri Bırakmak/ Oktay Rifat Horozcu

I

Senin için aldığım menekşeleri

Çalgıcılara dağıttım

Son gece

Son defa başlıyan sabah

Yatağımı yine sen düzelt

Küçük balıkçı çocuğu

Sen denizden

Yaramaz ve çapkın balıkları tutabilirsin

Çok uzaklara gittiğimi

Sana söylemek isterdim

Güzel satıcı kızı

II

Ağaca söyle

Gölgesini getirsin bana yolluk

Sokağı ve denizi isterim pencereden

Senden çörekler isterim

Ay biçiminde

III

Ellerin yetişir vedalaşmaya

Niçin ağlıyorsun

***

Telgrafhane / MELİH CEVDET ANDAY

Uyumayacaksın
Memleketinin hali
Seni seslerle uyandıracak
Oturup yazacaksın
Çünkü sen artık o sen değilsin
Sen şimdi ıssız bir telgrafhane gibisin
Durmadan sesler alacak
Sesler vereceksin
Uyuyamayacaksın
Düzelmeden memleketin hali
Düzelmeden dünyanın hali
Gözüne uyku giremez ki…
Uyumayacaksın
Bir sis çanı gibi gecenin içinde
Ta gün ışıyıncaya kadar
Vakur metin sade
Çalacaksın.

همچنین ببینید

دانشجوی ۸۷ ساله ای به نام رز

       جیمز بالدوین           ترجمه : امیررضا رحیم بخش   اولین روز دانشگاه، استاد خودش را ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>