دوشنبه , ۲ مهر ۱۳۹۷

رضا رفیع زاده

بازدید: 3,713

رضا رفیع زاده

 

می روی پشت تو در کوبیده بر هم می شود

آب خوش در حلق من تبدیل بر سم می شود

 

آسمان شادست و آبی بعد این رفتار تو

رنگ خود می بازد و طوفانی از غم می شود

 

بی قرار بی قرارم هِی به هر در می زنم

من به هر در میزنم آن در چه محکم می شود!

 

هر کسی بارش به سنگینی دوریَت شود

عاقبت تا زانوانش از کمر خم می شود

 

عاشقی باشد اگر در این جهان جز من ،بدان

کار او هم مثل من تیمارِ ماتم می شود

همچنین ببینید

پنج رباعی از اشرف آذر

  ۱ معشوقه ی من! سلام حالت خوب است؟ بیگاه و پگاه و ماه و ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>