جمعه , ۲۳ آذر ۱۳۹۷

سه شعر

بازدید: 3,789

KADIR    قادیر(کادیر) آیدمیر                            ترجمه : مجتبی نهانی

 

قادیر(کادیر) آیدمیر سال ۱۹۷۷ در شهر استانبول به دنیا آمد. وی از شاعران و نویسندگان نسل نو ترکیه است. شعرهایش در مجله های معتبری همچون وارلیق، ادبیات آزاد و غیره به چاپ رسیده است. آیدمیر سال ۲۰۰۰ دست به انتشار مجله «ییتیک اولکه» (دیار گمشده) زد. همچنین سال ۲۰۰۶ انتشارات «ییتیک اولکه» را تاسیس کرد. شعرها و داستان هایش به زبان های آلمانی، روسی، فرانسوی، آذربایجانی، بلغاری و ژاپنی ترجمه شده است. از کتاب هایش می توان به «نگهبان سکوت» (۲۰۰۲)،  «پنهان در بادها» (۲۰۰۷)، «قصر خارها» (۲۰۱۳) اشاره نمود.

 

«زمستانِ شعر»

 

روی برف ها خاکستر می پاشی…

آن کِرم،

از درد به خود می پیچد

تنش را

منقار یک ابر بُریده است…

 

به همه ی آنها بیاندیش

و درک کن،

گُل فهشنگِ قهر با خورشید را

 

پدرت مست است وُ

به خانه زغال آمده

درک کن،

این برف

با اشک، آب نمی شود!

——————————————————————————-

«شعرِ رد پاهایت»

 

برف که می بارد

خالی میان ما پُر می شود

شاخه ای عصبانی

از سنگینی بار بر دوش اش

در برابر گذشته ای یخی

سر خم کرده است

 

نگران نباش،

همه چیز بین مان خواهد ماند

دست های سردت،

سنگی که به دریا انداختی

شمشیر تنهایی

و حتی پیوند موهایت با خوابم

 

آه، نمی توانی بفهمی

وقتی که برف سفیدِ سفید می بارید

ناگهان، پیر شدم.

—————————————————————————————–

«نیستی…»

 

چرا قلبم را

با آن پوسته هایی که با دست هایت کندی

پُر کردی؟

قلبی را که ترکش کرده اند وُ

متروک و خالی است

چون بیابانی بی انتها.

 

اگر بشکنی اش هم راه گریزی نیست

از این آکواریوم خون آلود.

 

رفتن ات؛

چون بارانی تیز و برّنده

همه چیز را به دو نیم تقسیم کرد.

تو و مرا.

من و تو را.

حتی گُل ها با درد به خود می پیچند.

 

دیگر نیستی.

هنوز با هم آشنا نشدیم.

هیچ حرفی مهم نیست.

 

در درونم کینه ای ندارم

فقط اثر انگشت هایت را دارم

که هرگز پاک نمی شوند

پاک نمی شوند…

———————————————————————————————————————————————————————————————————-

Şiirin Kışı/ Kadir Aydemir

Karların üstüne kül serpiyorsun…

Bir bulut gagası kesmiş o solucanı,

Kıvranıyor acıdan…

Düşün bütün olanları,

Güneşe küsen sarkıtı anla

Baban sarhoş, eve kömür gelmiş

Anla, gözyaşlarıyla erimez bu kar!

————————————————————————–

AYAK İZLERİNİN ŞİİRİ/Kadir Aydemir

Kar yağarken

Doluyor bir boşluk aramızda

Öfkeli bir dal

Ağırlaşıp eğiliyor buzlu geçmişe

Merak etme, hepsi aramızda kalacak

Üşüyen ellerin, denize attığın taş

Ve kılıcı yalnızlığın

Uykumla birleşen saçların bir de

Ah, varamazsın farkına

Kar yağarken bembeyaz

Birden, yaşlandım işte.

 ——————————————————————–

YOKSUN…/ Kadir Aydemir

Ellerinle çıkardığın

Kabuklarla doldurdun

Kalbimi neden?

Terk edilmiş, bomboş.

Oysa çöldür çöl.

Kırsan da çıkış yok

Bu kanlı akvaryumdan.

Gidişin;

Keskin bir yağmur gibi

İkiye böldü her şeyi.

Senle beni.

Benle seni.

Acıyla kıvranıyor çiçekler bile.

Yoksun artık.

Tanışmadık henüz.

Önemi yok hiçbir sözün.

Kin yok içimde

Sadece çıkmayan

Parmak izlerin…

Parmak izlerin…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

همچنین ببینید

nahani

“اگر بگشایم در باد” ، “رها کردن شهری…” و “تلگراف خانه”

   ترجمه : مجتبی نهانی    از سه شاعر جریان غریب ترکیه           اورهان ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>