شنبه , ۲ شهریور ۱۳۹۸

مدادها شب را افقی می کشند


“مدادها شب را افقی می کشند” نخستین مجموعه شعر “زبیده حسینی” ست که توسط نشر “هنر رسانه” در اردی بهشت91 به بازار کتاب عرضه شده است
این مجموعه که شامل سه فصل به نامهای “مدادها که تو می شوند”، “تکه های شب را جمع کن” و “پازل تنهایی ام را سپید بچین” است،اشعار سالهای 1386 تا 90 شاعر را در بر می گیرد. از آنجا که شاخصهای زیباشناختی این سه فصل تقریبا یکسان است و صرفا هر چه جلوتر می رویم با پختگی و بلوغ بیشتری مواجه می شویم،می توان ترتیب تاریخی شعرها را حدس زد….
البته در میان نقدهایی که در جراید و سایتها نوشته شده،یکی دو نفر این سه دفتر را به طور مجزا و ناظر به شاخص هایی متفاوت بررسی کرده اند که نظرشان تبعا قابل احترام است
باری؛شعرهایی که جدا از بلوغ بیشتری که اشاره کردم،دغدغه تفاوت در آنها متبلور است و می توانند دوره ای دیگر در شعر خانم حسینی را رقم بزنند،در واقع محدود کارهایی هستند که پس از چاپ این کتاب در نشریات و فضای مجازی از ایشان منتشر شده است….
شعر تازه ایشان که در بخش شعر آزاد همین شماره از مجله عقربه منتشر می شود،شاهدی ست بر مدعای فوق.
شعری به نام “مرگ” را از مجموعه “مدادها شب را افقی می کشند” با هم می خوانیم :
به شکل عجیبی در من راه می رود / به شکلی عجیبتر،تکثیر /
بر ریل های متنی / که سر می خورد از ایستگاه / کلماتش
و ردپایش را / بر بندهای دلم تاب می دهد /
وقتی که بند نمی آید / تبی / که از قطار قول های
دست و پا شکسته / تند می شود

_ در من بایست!
در من که از نهایت هذیان ها گریخته ام از خواب / در
من که از هجوم فاصله،لب ریخته ام در تو /
و شکل ناقص رویایم را
بر جاده ای که دویدی / به تیغ کشیدم

 

 

همچنین ببینید

معشوقه در کشو

فراز بهزادی : چاپ دوم مجموعه شعر “معشوقه در کشو” سروده ی حسین باقری توسط ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>