چهارشنبه , ۲۸ آذر ۱۳۹۷

چهار شعر از ناظم حکمت

بازدید: 6,250

nazem.hekmat      ناظم حکمت            ترجمه : مجتبی نهانی

 

«پاییز»

 

با گذر زمان روزها کوتاه می شوند،

می خواهد باران ببارد.

درب خانه ام با آغوشی باز،

در انتظار توست.

چرا این قدر دیر کردی؟

 

در سفره ام فلفل سبز، نمک و نان دارم.

شرابی را که در کوزه ام برایت نگه داشته بودم

به تنهایی تا نیمه سر کشیدم

در حالی که چشم به راهت بودم.

چرا این قدر دیر کردی؟

 

اما این میوه های آبدار و شیرین

تازه و رسیده بر شاخه هایشان آویزانند

قبل از این که کسی بچیندشان

داشتند بر خاک می افتادند

اگر کمی بیشتر دیر می کردی…

————————————————-

«محبوبم، اگر دروغ بگویم»

 

محبوبم، اگر به تو دروغ بگویم

قطع گردد و ناکام شود زبانم

از خوشبختیِ گفتنِ دوستت دارم

 

محبوبم، اگر به تو دروغ بنویسم

خشک شود و محروم بماند دستم

از خوشبختیِ نوازشِ تن تو

 

محبوبم، اگر چشمانم به تو دروغ بگویند

مثل اشک های دو چشم پشیمان

بر دست هایم جاری شوند

و هرگز تو را نبینند

————————————————————————–

«وقتی به چشم هایت نگاه می کنم»

 
وقتی به چشم هایت نگاه می کنم
بویِ خاک آفتاب خورده  به مشامم می رسد
در گندمزاری میان خوشه ها
گم می شوم…
چشم هایت بی هیچ مکثی چون تغییر بی پایان ماده
با درخشندگی های سبزگونشان همانند پرتگاهی ابدی اند
 
همان که هر روز پاره ای از رازش را فاش می کند
اما هیچ گاه
به تمامی تسلیم نمی گردد…

—————————————————————————-

«جهان را به دست کودکان بسپاریم»

 

جهان را به دست کودکان بسپاریم

حتی برای یک روز هم شده

مثل بادکنکی پُر زرق و برق که با آن بازی کنند

بازی کنند وُ ترانه ها بخوانند در میان ستاره ها

جهان را به دست کودکان بسپاریم

مثل سیبی بسیار بزرگ

یا قرص نانی داغ

تا برای یک روز هم شده سیر شوند

حتی برای یک روز هم شده

جهان، دوستی را بیاموزد

کودکان، جهان را

از دستان ما باز پس خواهند گرفت وُ

بر خاکش درختانی ابدی خواهند کاشت.

——————————————————————————————————————————————————————————————-

GÜZ – NAZIM HİKMET

Günler gitgide kısalıyor,

yağmurlar başlamak üzre.

Kapım ardına kadar açık bekledi seni.

Niye böyle geç kaldın?

Soframda yeşil biber, tuz, ekmek.

Testimde sana sakladığım şarabı

içtim yarıya kadar bir başıma

seni bekleyerek.

Niye böyle geç kaldın?

Fakat işte ballı meyveler

dallarında olgun, diri duruyor.

Koparılmadan düşeceklerdi toprağa

biraz daha gecikseydin eğer…

—————————————————————————————————–

SEVGİLİM YALAN SÖYLERSEM – NAZIM HİKMET

Sevgilim yalan söylersem sana

Kopsun ve mahrum kalsın dilim

Seni seviyorum demek bahtiyarlığından

Sevgilim yalan yazarsam sana

Kurusun ve mahrum kalsın elim

Okşayabilmek saadetinden seni

Sevgilim yalan söylerse sana gözlerim

İki nadim gözyaşı gibi avuçlarıma aksınlar

Ve göremesinler seni bir daha

—————————————————————————————

GÖZLERİNE BAKARKEN – NAZIM HİKMET

Gözlerine bakarken

güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma,

bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde

kayboluyorum…

Yeşil pırıltılarla uçsuz bucaksız bir uçurum,

durup dinlenmeden değişen ebedi madde gibi gözlerin:

sırrını her gün bir parça veren

fakat hiç bir zaman

büsbütün teslim olmayacak olan…

——————————————————————————————-

DÜNYAYI VERELİM ÇOCUKLARA

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne

allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında

dünyayı çocuklara verelim

kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi

hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

çocuklar dünyayı alacak elimizden

ölümsüz ağaçlar dikecekler

همچنین ببینید

nahani

“اگر بگشایم در باد” ، “رها کردن شهری…” و “تلگراف خانه”

   ترجمه : مجتبی نهانی    از سه شاعر جریان غریب ترکیه           اورهان ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>